Esnaf ve sanatkar tanımı, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 17. maddesinde yapılmış ve 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar Kanunu’nun 2. maddesinde de aynı tanım tekrarlanarak, bu tanım kapsamına girenlerin meslek odalarına kaydolması zorunluluğu getirilmiştir. Her iki kanununun verdiği yetki uyarınca, esnaf ve sanatkarlar ile tacir ve sanayici ayrımı 86/10313 sayılı bakanlar kurulu kararı ile belirlenmiştir. Söz konusu bakanlar kurulu kararı ile 213 sayılı vergi usul kanununun 177'nci maddesinde yer alan "1.sınıf defter tutma hadlerinin yarısını aşmayan" ölçekteki isletmelerin sahipleri esnaf ve sanatkar sayılmış, bu hadleri aşanlar ise tacir ve sanayici olarak kabul edilmiştir.
Vergi sisteminde ise esnaf ve sanatkarlar için, vergileme bakımından; "basit usule tabi olanlar", "isletme hesabına esasına tabi olanlar" , "bilanço esasına tabi olanlar" seklinde bir ayrım yapılmıştır. Her üç grup kapsamına girebilen esnaf ve sanatkar bulunmaktadır. Şöyle ki; bilanço esasına göre defter tutmakla birlikte esnaf odalarına kayıtlı olanlar görülebilmektedir.